20 Σεπτεμβρίου 2010

Έρως και Πολιτισμός: The Sequel

Η (ξεν)ερωτική Ζυρίχη
Μετά τους Ολλανδούς (Ουτρέχτη) και τους Γερμανούς (Κολωνία, Έσσεν), τώρα και οι φημισμένοι για την ανεκτικότητά τους Ελβετοί, διαπιστώνοντας την αλματώδη αύξηση της πορνείας στους δρόμους της Ζυρίχης (συμβαίνει βλέπετε και στις καλύτερες οικογένειες...), αποφάσισαν να βάλουν σε εφαρμογή το ευφυέστατο «Sexbox», ... παραδίνοντάς μας γι' άλλη μια φορά μαθήματα γνήσιας ευταξίας, άμεμπτου ορθολογισμού και φυσικά μιας πολιτισμένης αντιμετώπισης των πολύπλοκων προβλημάτων στο πεδίο των ανθρώπινων σχέσεων.

Τι είναι το Sexbox; 

Όπως βλέπετε στη φωτογραφία, πρόκειται για ένα "κουτί" σε μέγεθος θέσης στάθμευσης (3Χ4 μ.) και ύψους 2,5 μ., στην είσοδο του οποίου θα στήνεται η πόρνη περιμένοντας τον εποχούμενο πελάτη. Τα περί του "πόσο πάει;" μπλαμπλά θα γίνονται μέσα στο κουτί, στο οποίο ο οδηγός θα είναι υποχρεωμένος να μπαίνει παρκάροντας κολλητά στον αριστερο τοίχο, ώστε να μην μπορεί ν' ανοίξει την πόρτα του και να βγει. Έτσι, σε περίπτωση που δεν τηρήσει αυτό τον κανονισμό (προβλέπεται δηλαδή ότι υπάρχουν και ... μη-Ελβετοί στην Ελβετία) ή που επιδείξει βίαιες διαθέσεις, η πόρνη θα προλαβαίνει να πατήσει το κουμπί συναγερμού στο δεξί τοίχο και να φύγει από μια πόρτα ασφαλείας στο μπροστινό τοίχο, της οποίας μόνον αυτή θα έχει το κλειδί.
\

Προσκυνώ τα «τυριά»! Έτσι λύνονται τα προβλήματα κύριοι και κυρίες. Ας ξεστραβωθούμε κι ας «κόψουμε δρόμο» κατά ‘κεί, που λέει κι ένας φιλόσοφος-ψυχαναλυτής. 

Να γιατί μερικές χώρες, δεν γίνονται έρμαια ενός ΔΝΤ: είναι αυτές οι ίδιες το ΔΝΤ!

(ευχαριστώ την Αλίκη για το θέμα και τη φωτογραφία)

Υ.Γ. Εκείνο που δεν πρόβλεψαν οι μάγκες, είναι να σκάσει μύτη κανένα εγγλέζικο αμάξι με το τιμόνι δεξιά! Μα τους κεραυνούς της Βρέστης! :-)

32 σχόλια:

aloga είπε...

Καταπληκτικό....
Τι λες ρε παιδί μου ....
Σοβαράααα;

Αυτό είναι θέμα ...

Και μας λύνει και τον προβληματισμό μας για το πώς μπορούμε να γίνουμε ΔΝΤ.

Μπράβο, μπράβο. Δέκα φορές ...
Και σανό τερα...

Γνωμοδότης είπε...

Υ.Γ. Εκείνο που δεν πρόβλεψαν οι μάγκες, είναι να σκάσει μύτη κανένα εγγλέζικο αμάξι με το τιμόνι δεξιά!

===

Η να πεταχθεί το «μπουμπούκι» ο συνοδηγός από την πόρτα του...

Πάντως και εδώ επενδύουμε στο θέμα:

http://www.mensonly.gr/site/content.php?artid=317221

Το άλλο το ωραίο το ξέρετε; Ότι η Ευρώπη χρηματοδοτεί και ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ οίκους ανοχής μέσα στο πρόγραμμα ΕΣΠΑ; Είναι από το πρόγραμμα «Προκήρυξη για την ενίσχυση μικρών και πολύ μικρών Επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στους τομείς Μεταποίησης – Τουρισμού - Εμπορίου - Υπηρεσιών».

Κατεβάστε από εδώ:

http://www.espa.gr/el/Pages/ProclamationsFS.aspx?item=336

και διαβάστε το σχετικό κομμάτι για αυτές τις «υπηρεσίες»...

Delmar είπε...

Η πορνεία είναι το αιώνιο ανθρώπινο αίσχος.
Κι όμως καμιά κοινωνία δεν δημιούργησε τις προυποθέσεις για την εξάλειψή της, το αντίθετο θα έλεγα.
Περίεργο.

Ανώνυμος είπε...

Κα-τα-πληκτικό!
Μπράβο σε όποιον σκέφτηκε αυτήν την εγκατάσταση.
Τέλειο!

hollowsky είπε...

Νομίζω ότι έχει ενδιαφέρον να δούμε εκ των έσω αυτό τον τρόπο σκέψης, που αντιμετωπίζει τα ζητήματα σαν τεχνικής φύσης θέματα ... επιμένοντας ακόμα κι όταν αυτό αγγίζει τη γελοιότητα, όπως στο παράδειγμά μας. Έχει ενδιαφέρον γιατί μετέχουμε σε αυτό.

delmar είπε...

Και το χειρότερο είναι ότι μετέχουμε σε αυτό που εμείς κατασκευάσαμε χωρίς πλέον να μπορούμε να μην μετέχουμε.
Το πράμα δηλαδή πήρε το δρόμο του και πάει μόνο του.
(γι αυτό αγγίζει και τα όρια της γελοιότητας)

hollowsky είπε...

delmar υποθέτω ή μάλλον είμαι σίγουρος πως αυτό έγινε επειδή αποδώσαμε μαγικές - ναι! - δυνάμεις στην τεχνολογία.

aloga είπε...

@ Delmar
Ακριβώς σχετικά με την κοινωνία αλλά που βρίσκεις το περίεργο;

Μπας και πιστεύεις ότι υπάρχει μια υπέροχη κοινωνία και βρίσκεις περίεργο το πως αυτή η υπέροχη κοινωνία επιτρέπει την ύπαρξη της πορνείας;

@ Γνωμοδότης
Προτείνω να προωθήσεις το σχόλιό σου στην Ελβετική πρεσβεία. Αντιμετωπίζεις ένα καίριο θέμα, που αγνωστο που μπορεί να οδηγήσει. Σίγουρα πρέπει να λάβουν τα μέτρα τους.


Γενικώς, πάντως, μένω κατάπληκτος με την εσωτερικότητα της προσέγγισης του θέματος, μετά την παρότρυνση του hollowsky

Ανώνυμος είπε...

Το θέμα αγγίζει τη γελοιότητα για δύο (τουλάχιστον) λόγους. 1)Υποκρισίας "εξωτερικής": δεν έχει σημασία τί γίνεται, αλλά να μην φαίνεται ότι γίνεται, και
2)Υποκρισίας "εσωτερικής": αποδεχόμαστε (από αναγκαιότητα ή συμφέρον...) την σεξουαλική εκμετάλευση, αλλα ο έμφυτος ανθρωπισμός μας, μάς επιβάλει να ορίσουμε ένα αποδεκτό επίπεδο στην εκμετάλευση και στη βία που αυτή συνεπάγεται.
Πέρσι πάντως είχε ξεκινήσει καμπάνια στην Ελβετία ενάντια στην ελεύθερη διακίνηση στην Ευρωπαική Ένωση. Το αιτιολογικό ήταν ότι η Ελβετία έχει γεμίσει "ξένους" που της τρώνε όλα τα λεφτά. Προφανώς οι πόρνες είναι ευπρόσδεκτες....

aloga είπε...

Η πορνεία έχει και κοινωνικούς λόγους ύπαρξης. Δεν μπορούμε να την εξαφανίσουμε. Η εκμετάλλευση να σταματήσει.

delmar είπε...

Το βρίσκω περίεργο γιατί η ίδια η ιδέα της κοινωνίας και τα όρια της αποκλείει αρχικά την ιδέα της πορνείας.Αργότερα αυτή ενσωματώνεται αυτόματα.

Περίεργο πάλι.

aloga είπε...

@ delmar
Τι πάει να πει η ιδέα της κοινωνίας αποκλείει την ιδέα της πορνείας. Μήπως εννοείς απαγορεύει;
Τι πάει να πει ενσωματώνεται η πορνεία. Είναι κάτι εκτός κοινωνίας και ενσωματώνεται;

Για σκέψου λίγο τι εξυπηρετεί η πορνεία...

Απλούστατα, κάποτε δημιουργήθηκε η ανάγκη για πορνεία και τότε αυτή εμφανίστηκε. Αυτή η ανάγκη υπάρχει και σήμερα στις καταναγκαστικές κοινωνίες.

Αν οι άντρες μπορούσαν να βρίσκουν αυτό που δεν μπορούν να βρούν δωρεάν και που τους προσφέρεται με πληρωμή μέσω της πορνείας, δεν θα υπήρχε η πορνεία.

Lautrec είπε...

@ aloga,
τι εννοείς "δημιουργήθηκε η ανάγκη για πορνεία"; και, συνάμα, τι εννοείς "αν οι άντρες μπορούσαν να βρίσκουν αυτό που δεν μπορούν να βρούν δωρεάν";

Συγκεκριμένα: ποια είναι "η ανάγκη" από την οποία προέκυψε η πορνεία;

Ανώνυμος είπε...

Lautrec αγόρι μου, γιατί δεν το λες ξεκάθαρα στον Aloga;

Δηλαδή: αν, Aloga μου, η ανάγκη των αντρών, που ικανοποιείται με την πορνεία, είναι να πηδάνε χωρίς να μπλέκονται σε σχέση; Τότε τι; Με τη λογική σου - κατά την οποία φαίνεται να εντοπίζεις το όλο πρόβλημα απλά και μόνο στη χρηματική συναλλαγή ή την εμπορευματοποίηση - ότι η πορνεία απλώς "προσφέρει κάτι που θα μπορούσε (προφανώς σε μια μη καταναγκαστική κοινωνία) να προσφέρεται και δωρεάν" ... θα έπρεπε κι οι γυναίκες να γουστάρουν να πηδιούνται χωρίς να μπλέκονται σε σχέση;

!!!!!!!!!!!!!!!!

aloga είπε...

Σιγά σιγά ένας ένας και όλοι θα πάρετε.

Μπορώ να έχω και εγώ απάντηση στις δικές μου ερωτήσεις;


Anonymous@
Μια και διευκρινίζεις την ερώτηση του Λοτρεκ, απαντώ.
Φυσικά και οι γυναίκες αν γουστάρουν να πηδιούνται θα πρέπει να πηδιούνται. Αν και στη δική μου ορολογία οι γυναίκες δεν πηδιούνται αλλά και αυτές πηδάνε.

Δηλαδή θα πρέπει να συνεχίσουν να θεωρούνται ιδιοκτησία του κάθε "μάγκα";

Κανένας ιδιοκτησία κανενός.

aloga είπε...

@Anonymous

Και κάτι ακόμη που δεν κατάλαβες είναι ότι δεν εντοπίζω το πρόβλημα στην εμπορευματοποίηση αλλά στην εκμετάλλευση και τον εξαναγκασμό.
Αν το κάνουν με δική τους βούληση και το κάνουν είτε επαγγελματικά είτε ερασιτεχνικά, εγώ δεν δικαιούμαι να πω τίποτα.

Ανώνυμος είπε...

@ aloga,
σου ξέφυγε από την πρότασή μου κάτι, που όμως είναι ουσιαστικό για μια σοβαρή απάντηση. Δεν είπα απλώς αν οι γυναίκες (και οι άντρες εξίσου!) "γουστάρουν να πηδιούνται" (ή να πηδάνε, κανένα πρόβλημα, μην κολλάμε σε σοφιστικές φραστικές λεπτομέρειες). Είπα "αν γουστάρουν να πηδιούνται ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΣΧΕΣΗ" (εξίσου οι άντρες και οι γυναίκες).

Αυτό είναι το κρίσιμο και με αυτό το δεδομένο σε παρακαλώ να απαντήσεις.

(προφανώς θεωρώ δευτερεύον, αν δεν ξεκαθαρίσουμε το παραπάνω θεματάκι, το αν έχουμε απλώς χρηματική συναλλαγή, επαγγελματικό πάρε-δώσε, ή εκμετάλλευση).

Chris είπε...

Vanilla Sky (2001)
Julie: Don't you know that when you sleep with someone, your body makes a promise whether you do or not.

Julie: Four times... it means something, David.

Ανώνυμος είπε...

Yeah Chris man!
That's the point!

Nintendo Kid είπε...

σχέση=καταπίεση
γουστάρω λεύτερη ζωή
χωρίς υποχρεώσεις
χωρίς δεσμεύσεις
χωρίς ευθύνες
χωρίς σχέση δηλαδή

PS3 XBOX GIRL είπε...

ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΩ Nintendo Kid!

aloga είπε...

@Anonymous

Αν γουστάρουν να πηδάνε, να πηδάνε.

Αν γουστάρουν να κάνουν σχέση, να κάνουν σχέση. Και την σχέση μπορούν να την κάνουν σε όποιο επίπεδο γουστάρουν. Συναποφασίζουν.

Όταν πηδιέσαι με κάποιον, αυτομάτως υπάρχει και σχέση κάποιου είδους. Όπως και σε οποιαδήποτε επαφή ο,τιδήποτε με ο,τιδήποτε.

Ποιός έχει το δικαίωμα να μου επιβάλει το είδος της σχέσης αν εγώ επιλέγω μόνο να πηδάω και έτσι καθορίζω τη σχέση μου;
Εννοείται αν το πήδημα γίνεται "κοινη συναινέσει"

Οι κοινωνίες και οι θρησκείες επιβάλουν τις σχέσεις για ίδιους λόγους. Μήπως κολλάς σε κάποιο από αυτά τα δύο;

Όσο για τα bodies που make promises, ας λύσουν το πρόβλημά τους μόνα τους.

christos είπε...

Το λύνουν μια και καλή πέφτωντας απο την γέφυρα κ.λ.π

Ανώνυμος είπε...

aloga, δίχως να θελω να σε καταπιέσω, επίτρεψέ μου να σου πω ότι ένα one night stand δεν είναι αυτό που ονομάζουμε σχέση. Μην κάνεις όλες τις λέξεις και τις έννοιες ίσωμα επειδή έτσι γουστάρεις. Επομένως δεν έχεις ακόμα απαντήσει στο θέμα, που για να σου το ξαναθυμίσω είναι: "αν, Aloga μου, η ανάγκη των αντρών, που ικανοποιείται με την πορνεία, είναι να πηδάνε χωρίς να μπλέκονται σε σχέση; Τότε τι;". Εχτός κι αν μου πεις ότι δεν τρέχει κάστανο και κανένας δεν έχει δικαίωμα να πει τίποτα αν κάποιος γουστάρει να τον εκμεταλλεύονται.

aloga είπε...

@Anonymous

Να με καταπιέσεις; Προσπάθησε...

Αν και λίγο μπλεγμένο το σχόλιο σου, θα προσπαθήσω να σου απαντήσω.

Πρώτα πρώτα. Θεωρώ ότι αυτοί που χρησιμοποιούν την πορνεία, την χρησιμοποιούν αναγκαστικά επειδή δεν μπορούν να το κάνουν αλλιώς. Εκτός αν γουστάρουν να πληρώνουν.

Δεύτερον.Εγώ μιλάω τόση ώρα εναντίον της εκμετάλλευσης. Επομένως που κολλάει το ..."γουστάρει να τον εκμεταλλεύονται".
Βέβαια αν κάποιος γουστάρει να τον εκμεταλλεύονται συνειδητά, κάποιο λόγο θα έχει πχ μπορεί να είναι μαζώχα. Εγώ τι λόγο έχω επάνω σ αυτό.

Τρίτον. Δεν μπορώ να καταλάβω το κόλλημά σου με την σχέση. Μήπως αναφέρεσαι στον γάμο και τις προγαμιαίες σχέσεις; Για παράδειγμα εγώ έχω μια σοβαρή σχέση (πχ είμαι παντρεμένος) και γνωρίζω μια κοπέλα με την οποία πηδιέμαι. Έχεις πρόβλημα;

Ανώνυμος είπε...

aloga,
πρώτον. όχι βέβαια, δεν χρησιμοποιούν όλοι (ούτε καν οι περισσότεροι) την πορνεία επειδή δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς.

πρώτον και μισόν. Το αν τη χρησιμοποιούν επειδή γουστάρουν να πληρώνουν, τι ακριβώς πάει να πει; Τι θα πει "γουστάρω να πληρώνω";

δεύτερον. μίλησες μια φορά για την εκμετάλλευση αλλά χωρίς να εξηγήσεις πότε εκμεταλλεύεται κάποιος κάποιον. Να το εξηγήσω για σένα και με διορθώνεις όπου δε συμφωνείς; Λοιπόν, προφανώς αν κάποιος γουστάρει π.χ. να πληρώνει και κάποιος να πληρώνεται, δεν υπάρχει εκμετάλλευση. Οπότε εκμετάλλευση μπορεί να υπάρξει μόνο αν κάποιος δεν γουστάρει τη φάση αλλά το κάνει για να πληρωθεί. Σε αυτό λοιπόν είσαι ενάντια. Γιατί όμως;

τρίτον. το κόλλημά μου έχει να κάνει με την εξέταση του θέματος πορνεία και άντρες που τη χρησιμοποιούν επειδή μπορούν με αυτή να πηδάνε χωρίς να μπλέκονται σε σχέση.

aloga είπε...

Ωραία. Προχωράμε.

Πρώτον. Εάν δεν χρησιμοποιούν την πορνεία επειδή δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς γιατί την χρησιμοποιούν; Επειδή μπορούν να πηδάνε χωρίς να κάνουν σχέση; Γιατί κακό είναι να πηδάει κάποιος χωρίς να κάνει σχέση αμα του πάει και άμα πάει και στους δύο;
Εάν η κοινωνία δεν παρενεβαινε για δικούς της λόγους και κάποιοι θέλαν να πηδηχτούνε χωρίς να κάνουν σχέση, γιατί να μην το κάνουν; Εσύ τι ζόρι τραβάς; Και γιατί επιμένεις στην σχέση; Μήπως θέλεις τη σιγουριά ότι η γκόμενα θα είναι δική σου; ή ο γκόμενος βέβαια... ανεξάρτητα του τι θα κάνεις εσύ; Αναλόγως, μπορούμε να βάλουμε και την θρησκεία στο παιχνίδι.

Πρώτο και μισό.
Το γουστάρουν και πληρώνουν το είπα επειδή δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να πληρώνεις για κάτι αν μπορείς να το έχεις δωρεάν. Δηλαδή αν ρωτούσα κάποιον που μπορεί να πάρει κάτι δωρεάν αλλά τον βλέπω να πληρώνει, γιατί πληρώνεις, θα μπορούσε να μου πει: "Γιατί γουστάρω να πληρώνω" ή "για κοινωνικούς λόγους" ή "ως συνεισφορά" ή "γιατί έχω λεφτά και δεν ξέρω τι να τα κάνω" ή ...

Δεύτερον. Θα σου εξηγήσω τι εννοώ με το εκμετάλλευση. Εκμετάλλευση εννοώ το νταβατζιλίκι ή τον εκβιασμό και σ αυτά είμαι ενάντια. Αν κάποια γυναίκα το κάνει για να πληρωθεί χωρίς κάποιος να την πιέζει, τότε το χρησιμοποιεί ως επάγγελμα. Και αν το χρησιμοποιεί ως επάγγελμα εγώ τι λόγο έχω; Τι πάει να πει δεν γουστάρει την φάση αλλά το κάνει για να πληρωθεί; Ας κάνει κάποιο άλλο επάγγελμα. Δεν μπορεί να κάνει άλλο επάγγελμα ή αυτό το βρίσκει πιο προσοδοφόρο; Αν δεν μπορεί να κάνει άλλο επάγγελμα μπορούμε να αναζητήσουμε τις αιτίες και να καταλογίσουμε τυχόν ευθύνες, πχ στην κοινωνία ή στις εν γένει περιστάσεις. Αν το βρίσκει πιο προσοδοφόρο, εγώ δεν έχω λόγο. Θα της απαγορέψω να το κάνει ως επάγγελμα;

Αυτά

Ανώνυμος είπε...

aloga,
πιρουώτον. το να πηδηχτούνε κάποιοι χωρίς να θέλουνε να κάνουνε σχέση γούστο και καπέλο τους - αλλά εμείς μιλάμε για την πορνεία, κι επομένως ως προς αυτήν το συζητάμε.

δουέπτερον. δεν σε πιάνω. δηλαδή τι πρόβλημα έχεις με το νταβατζηλήκι; Επάγγελμα είναι κι αυτό. Επειδή δεν το αναγνωρίζει η εφορία και δεν δίνει ΑΦΜ για νταβατζή; Αυτά είναι υποκρισίες της κοινωνίας (άμα θες βάζουμε και της θρησκείας), σωστά; Άμα λοιπόν κάποιος γουστάρει να βγάζει λεφτά κάνοντας το νταβατζή, ποιος είσαι εσύ να του το απαγορέψεις και να του κόψεις το ψωμί; Στο όνομα τίνος πράγματος θα του το απαγόρευες δηλαδή, αφού κιόλας δε γουστάρεις τις απαγορεύσεις;

aloga είπε...

@Anonymous
έτσι μπράβο
δίνεις ρέστα.


Αλλά τι είπες;
Συζητάμε για την πορνεία;
Από ποια άποψη;
Και τι κατάλαβες από την συζήτηση;

Έλα τώρα.

Το θέμα μας είναι περί έρωτος και πολιτισμού.

Πάλι τα μπέρδεψες.

Ανώνυμος είπε...

aloga, σόρι για την ενόχληση. καλόν ύπνο.

Idom είπε...

Με τους μοτοσυκλετιστές τι θα γίνει;
Επιτρέπεται να κάνουν χρήση των κυτίων ή τσου;

Idom

Ανώνυμος είπε...

Idom,

τελευταίες πληροφορίες λένε ότι οι μηχανές θα πηγαίνουν μαζί με τα ποδήλατα...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1864 190cm 1917 1929 1940 1955 1957 1965 1968 2008 2013 2014 3/45 Ά. Γιάπε/A.Jappe Α. Καγιέ/A. Caillé Α. Καμύ/A. Camus Α. Κοζέβ/A. Kojève Α. Σοπενχάουερ/A. Schopenhauer Ά. Σπέερ/A. Speer Ά. Τιούρινγκ/A. Turing αγάπη Αισχύλος Άκης Πάνου Αλ. Μπέρκμαν/Al. Berkman Αλ. Σμέμαν/Al. Schmeman Αλέκα Παπαρήγα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Τομπάζης Αλεξάντερ Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλέξης Ασλάνογλου αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Άνταμ Κέρτις/A. Curtis Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ.Andy Warhol Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Ιωάννου Απόστολος Παύλος Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης Άρης Κωνσταντινίδης Άρθουρ Λένινγκ/Arthur Lehning Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand Β. Γκ. Ζέμπαλντ/W.G. Sebald Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Valentin Voloshinov Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτορ Μπούλλα/Victor Bulla Βικτόρ Σερζ/Victor Serge Βίκτορ Σκλόφκσι/Victor Chklovski Βίκτορ Φρανκλ/Victor Frankl Βίκτωρ Ουγκώ/Vicror Hugo Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne βιοτεχνολογία βοηθήματα μνήμης Βολταίρος Βομβάη Βόρειοι Γ. Γκ. Φίχτε/ J. G. Fichte Γ. Τζέης/W. James Γαλαρίες Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος Γιεβγκένι Ζαμιάτιν/Yevgeny Zamyatin Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Δάβος Γιώργος Μακρής Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκ. Λούκατς/G. Lukacs Γκέοργκ Βύχνερ/Georg Büchner Γκεοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκεόρκι Λούκατς/Georgy LuKacs Γκετζ Άλυ/Gotz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespear Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου δάσκαλοι Δελφοί Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα δικαιοσύνη ΔΝΤΟΟΣΑΤΡΟϊΚΑΘΕΣΜΟΙ δόγμα Τρούμαν δοκιμασίες Δουβλίνο Ε. Βιλ/E. Will Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς εγωπαθείς διανοούμενοι εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκλογές εκπομπές Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελίας Κανέττι/Elias Canetti Ελίζαμπεθ Άνσκομπ/E. Anscombe Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντγκαρ Λη Μάστερς / Edgar Lee Masters εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός Επενδυτικό περιβάλλον επιβίωση επιστήμη Έρασμος εργασία ερείπια Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbawm Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Ερυθρογράφος Ετιέν ντε λα Μποεσί/E. de la Boetie Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ. Νταβί/G. Davy Ζ.Π. Βερνάν/J.P. Vernant Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Πιερ Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ζάχα Χαντίντ/Zaha Hadid Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζιλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauvé Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζορζ Μπατάιγ/Georges Bataille ζωή Η Διεθνής ηθική Θ. Ρόσζακ/Th. Roszak Θανάσης Σβώλος Θάτσερ/Ρήγκαν θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θίοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ivan Pavlov Ιβάν Τοθργκένιεφ/I. Tourgueniev Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen Ιγνάτιος Λογιόλα ιδεολογία ιδρύματα τέχνης ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Καβαλκάντι/Cavalcanti Κάθλην Ράιν/Kathleen Raine Καλκούτα καλλιτέχνες Καλοκαίρι Καλούμενος Καντ κάπο Καραμανλής Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Μαρξ/Karl Marx Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Χέκερ/Karl Hocker Καρλομάγνος Καρτέσιος/Descartes καταναλωτικοπαραγωγισμός καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό Κιουσόπουλος Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλοντ Λεβί Στρώς/Claude Levy Strauss κοινωνιοποίηση Κομμούνα κομμουνισμός Κονγκό Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορέα Κορνήλιος Καστοριάδης Κορνήλιος/Corneille κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστίν Λαγκάρντ Κρίστοφερ Λας/Ch. Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βαλράς/L. Walras λαβύρινθος Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε Λένιν Λεόν Βαλράς/Léon Walras Λέον Τρότσκι Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λέων Σεστώφ/Lev Shestov Λίντον Τζόνσον/Lyndon Johnson Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουί Αλτουσέρ/Louis Althusser Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Bunuel Λούντβιχ Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ Λυγκέας Λωτρεαμόν Μ. Ντριούρι/M. Drury Μ. Μπένετ/M. Bennet Μαγιακόφκι/Mayakovski μαγιονέζα μαθητές Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάιλς Ντέιβις/Miles Davis Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάπετς Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρί ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Marina Tsvetaeva μαρξιστές-λενινιστές Μαρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορυ Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάϊντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μετανάστευση μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μικελάντζελο Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni μικροαστισμός Μίλτον Φρίντμαν/Milton Friedmann Μίλτος Σαχτούρης Μιράντα Τερζοπούλου μισαλλοδοξία Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault μισθωτοί σκλάβοι Μιχαήλ Μπακούνιν/Michail Bakunin Μιχαήλ Μπαχτίν/Mikhael Bachtine ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ Μουσείο Ακρόπολης μουσική Μπ. Μάντεβιλ/B. Mandeville Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπάτσης Μπέλα Ταρ/Bela Tarr Μπερνάρντο Σοάρες/Bernardo Soares Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπουκανιέρος Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπρους Σπρίνγκστιν/Bruce Springsteen Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικ Κέιβ/Nick Cave Νικολό Μακιαβέλλι Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Νταβός νταντά Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντιμίτρι Πρίγκοφ Ντιτρόιτ Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Ο κήπος Ο Μικρός Πρίγκηπας Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Π. Κονδύλης Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν πανσέληνος Παπάγος παράδοση παραλήρημα παραπληροφόρηση Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέρο πένθος Πέπη Ρηγοπούλου Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Παπαθανασίου Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν/P.J. Proudhon πίστη Πίτερ Κρήφτ/Peter Kreeft Πλαστήρας Πλάτωνας Πλεύσις πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προλεταριάτο Προμηθέας Δεσμώτης πρόοδος προπαγάνδα Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Ρ. Τζακομπι/R. Jacobi Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρίνγκο Σταρ/Ringo Star Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ροζα Λουξεμπουργκ Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρομπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρούντι Σαιν Ζυστ/Saint Juste Σαρλ Μπωντλερ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκι/Charles Péguy Σαρλ Φουριέ/Ch. Fourier Σελίν/Céline Σεμπάστιαν Χάφνερ Σέρεν Κίρκεγκωρ/Soren Kierkegaard σθένος Σίγκμουντ Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόν Βέιλ/Simone Weil Σιμόν Λέις/Simon Leys σινεμά ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Zizek Σοκούροφ/Sokurov σολιψισμός Σομαλία Σόνια Σουδάν Σουν Τζου σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπιναλόγκα Σπινόζα/Spinoza Σπύρος Κυριαζόπουλος Στάλιν σταλινισμός Στάνλεϊ Καβέλ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συμβολισμός Σύναψις συνείδηση Συνταγή για μαγιονέζα Σύνταγμα συνωμοσιολογία Σφαγεία σχέδιο Μάρσαλ Σωκράτης σώμα Τ. Λεπελτιέ/Th. Lepeltier Τ. Ρ. Μιλλς/C. W. Mills Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot τα κορδόνια σου! Τάκης Μίχας Τάσος Λάγγης τεστ τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Α. Γκόλντστοουν/J.A. Goldstone/Τζ. Τζ. Μ. Κούτσι/J.M..Coetzee Τζ. Ρ. Σάουλ/J.R. Saul Τζ.Μ. Κούτσι/J.M. Coetzee Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν/J.R.R. Tolkien Τζακάρτα Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζέιμς Φρέιζερ/James Frazer Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι/Gianfranco Sanguinetti Τζιόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζο Στράμερ/Joe Strummer Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ/J.K. Galbraith Τζον Σηρλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Χιούστον/John Houston Τζόρτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τζων Λοκ/John Locke Τζων Φόουλς/John Fowles Το καταραμένο απόθεμα Το Ξεπέρασμα της Τέχνης Τοκβίλ/Tocqueville Τόμας Μαν/Tomas Mann Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ράιντ/Thomas Reid Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τσ. Σ. Περς/Ch. S. Peirce Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία τύψεις Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach υλισμός υπαρξισμός ύπνος υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Β. Μουρνάου/F.W. Murnau Φ. Γιάκομπι/F. Jacobi Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερνάντο Αρρραμπάλ/F. Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρω Φιλανθρωπία φιλία Φίλιπ Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Fyodor Dostoevsky Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φρ. Έμπερτ/Fr. Ebert Φρ. Καραντέκ/F. Caradec Φρ. Φουρκέ/Fr. Fourquet Φρ. Χάγιεκ/Fr. Hayek Φρανκ Ζάπα/Frank Zappa Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Λυοτάρ/François Lyotard Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρεντερικ Τζεϊμσον/Frederick Jameson Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels Φρίντριχ Νίτσε/Friedrich Nietsche Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης Χ. Τζ. Θορώ/H.J. Thoreau Χ.Λ. Μπόρχες/J.L. Borges Χ.Μ Ενζενσμπέργκερ χαρά Χάρι Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χειρτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse Χίλαρι Κλίντον χιούμορ χίπστερ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χομπς/Hobbes χοντρό δούλεμα Χουάν Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήμα και Μαγεία Χρήστος Βακαλόπουλος χριστιανισμός χρόνια πολλά χρόνος ψέμματα ψυχή Ψυχρή Ιδεολογία ωφελιμισμός AP auld lang syne beton7 Bob Dylan Bob Marley Bodies Christopher Cinemarian CoBrA D-503 dangerfew David Bowie DOCUMENTA Einsatzgruppe D European Media Art Festival F. C. Stanley Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere Internationale Lettriste/Λεττριστική Διεθνής Internationale Situationniste/Καταστασιακή Διεθνής intothepill izi Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Moon Keith Richards Krzysztof Kieslowski/Κριστόφ Κισλόφσκι La Commune Les Levres Nues Les Lèvres Nues Malaguena Melanie Pain memento mori mofferism/μοφερισμός Monty Python Necrology Nosotros RadioBubble Raul Zurita/Ραούλ Σουρίτα Raymond Carver/ Ρέϋμοντ Κάρβερ remap 2 Renty Roberto Juarroz RSA Salon De Vortex sexbox Sunrise Tales from the Crypt The Adicts The Beatles The Crass The Great Society The Gun Club The Juniors The Meteors The Morlocks The Please The Rolling Stones The Ruts The Sonic Youth The Stooges The Stranglers The Three Johns The UK Subs The War TwixtLab Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets