22 Μαρτίου 2011

ΠΟΙΟΣ είναι σε κρίση;

"Εγώ είμαι μόνος και αυτοί είναι όλοι μαζί... Αυτό είναι το υπόγειο ρητό. Ο ήρωας θέλει να εκφράσει την περηφάνεια και τον πόνο τού να είναι μοναδικός, πιστεύει ότι εγγίζει την απόλυτη ιδιομορφία, αλλά καταλήγει σε μια καθολικής ισχύος αρχή, σε ένα τύπο που η ανωνυμία τον καθιστά σχεδόν αλγεβρικό. 

Αυτό το άπληστο στόμα που κλείνει μέσα του το Τίποτα, αυτή η αιωνίως επαναλαμβανόμενη προσπάθεια του Σίσυφου συνοψίζει άριστα την ιστορία του σύγχρονου ατομικισμού. 

Ο συμβολισμός, ο σουρεαλισμός, ο υπαρξισμός, προσπάθησαν διαδοχικά να δώσουν ένα περιεχόμενο στην υπόγεια φόρμουλα. Όμως αυτά τα εγχειρήματα επιτυγχάνουν στο μέτρο που αποτυγχάνουν. Πρέπει να αποτυγχάνουν για να επιτρέπουν στα πλήθη να επαναλαμβάνουν εν χορώ: Εγώ είμαι μόνος και αυτοί είναι όλοι μαζί... Το ρομαντικό έργο θέτει σε κυκλοφορία ένα σύνολο από εικόνες και σύμβολα, που προορίζονται όχι για την επικοινωνία αλλά για την καθολική απομόνωση... Όπως και οι άλλες κοινωνικές δυνάμεις της εποχής μας, έτσι και η λογοτεχνία τείνει προς την ομοιομορφία ακόμη και όταν πιστεύει ότι την καταπολεμά, διότι η οδός της ισοπέδωσης είναι μια via negativa. 

Το μυαλό μας πηγαίνει στην αμερικανική βιομηχανία, η οποία "εξατομικεύει" τα προϊόντα μαζικής παραγωγής. Μια ολόκληρη νεολαία "εξατομικεύει" με ελάχιστα έξοδα το ανώνυμο άγχος της, ταυτιζόμενη με τον ίδιο ήρωα ενάντια σε όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους. 

[...] Καθένας είναι για τον εαυτό του ο πίθος των Δαναΐδων, που προσπαθεί μάταια να γεμίσει."
Ρενέ Ζιράρ, Ρομαντικό ψεύδος και μυθιστορηματική αλήθεια (1961)
μετάφραση Κατερίνα Κολλέτ, εκδόσεις ΙΝΔΙΚΤΟΣ, 2001


15 σχόλια:

celtic είπε...

Αν δεν έμπαινε "σφήνα" ο Δον Κιχώτης ,ο άνθρωπος θα είχε δύο επιλογές.
Είτε έναν θεό είτε ένα είδωλό

Ανώνυμος είπε...

Η αισθητική της σιωπής είναι ο τελευταίος ρομαντικός μύθος...

Ανδρέας είπε...

Ποτέ δεν γράφτηκαν τόσα πολλά κείμενα, πάντοτε όμως για να αποδειχτεί πως η επικοινωνία δεν είναι δυνατή, ούτε καν ευκταία.

celtic είπε...

Αντιγράφοντας "ελεύθερα" από το βιβλίο του Ζιράρ υπενθυμίζω τους αντίποδες του ρομαντισμού, τις γελοιογραφικές περιγραφές του Ντοστογιέφσκι που τόσο μας αφορούν όλους.
Ζούμε στην παράξενη αυτή περιοχή του ατομισμού. Ανάμεσα στην μοναξιά και την επικοινωνία. Σαγηνευμένοι δίχως να μπορούμε να διαλέξουμε τον ένα από τους δύο αυτούς πόλους της ελευθερίας και της αυτονομίας που κολακευόμαστε πως απολαμβάνουμε δεδομένου ότι οι δύο αυτοί πόλοι βρίσκονται σε ίση απόσταση από αυτήν της τελικής διαμονής μας.
Επιλέγουμε έτσι του Μυθους πότε της μοναξιάς και πότε της συλλογικές μορφές της κοινωνικής ύπαρξης.

("Το Υπόγειο" είναι ένα μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι που αν διαβαστεί με προσοχή οι υποδείξεις του Ρενε. είναι απόλυτα περιττές. Γραμμένο το 1864 δημιουργώντας ένα πορτραίτο "επιστημονικής φαντασίας" για την εποχή του, πλάθει το πορτραίτο του σημερινού ατόμου και ολόκληρης της παραδοξολογίας του. Δώστε λίγο χρόνο στην ανάγνωσή του γιατί αξίζει 100% τον κόπο-είναι μόλις 160 σελίδες αλλά είναι συνταρακτικό!)

hollowsky είπε...

Αφού βάζετε ωραία αποσπάσματα από το βιβλίο αυτό του Ζιράρ, να προσθέσω κι εγώ:

Το ρομαντικό πάθος είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτό που ισχυρίζεται πως είναι. Δεν είναι παράδοση άνευ όρων στον Άλλο, αλλά ανελέητος πόλεμος που διεξάγουν δυο αντίπαλες ματαιοδοξίες. Ο εγωιστικός έρωτας του Τριστάνου και της Ιζόλδης, των πρώτων ρομαντικών ηρώων [και έκτοτε πρότυπο του "έρωτα" στην εποχή μας, το οποίο μαθηματικά οδήγησε στον ξεπεσμό του ερωτικού κανιβαλισμού των life-style εντύπων, σημ. HS] , αναγγέλλει ένα μέλλον διχόνοιας. Ο Ντενί ντε Ρουζεμόν [άλλο φοβερό βιβλίο! θα πούμε και γι' αυτό κάποια στιγμή, σημ. HS] αναλύει το μύθο με απόλυτη ακρίβεια και αποκαλύπτει την αλήθεια, την οποία αποκρύπτει ο ποιητής: την αλήθεια των μυθιστοριογράφων. Ο Τριστάνος και η Ιζόλδη "αγαπιούνται, όμως ο καθένας αγαπά τον άλλον ξεκινώντας από τον εαυτό του και όχι ξεκινώντας από τον άλλο. Έτσι η δυστυχίας τους πηγάζει από μια ψευδή αμοιβαιότητα, κρύβει ένα διπλό ναρκισισμό. Σε τέτοιο βαθμό ώστε, μέσα από το υπερβολικό τους πάθος, ορισμένες στιγμές νιώθουμε να έρχεται στην επιφάνεια ένα είδος μίσους για το αγαπημένο πρόσωπο".

hollowsky είπε...

@ Celtic,

λες: Ζούμε στην παράξενη αυτή περιοχή του ατομισμού. Ανάμεσα στην μοναξιά και την επικοινωνία.

Θα έλεγα πως ο Ζιράρ το πιάνει καλύτερα, όταν λέει

Ο ήρωας θέλει να εκφράσει την περηφάνεια και τον πόνο του να είναι μοναδικός, πιστεύει ότι εγγίζει την απόλυτη ιδιομορφία, αλλά καταλήγει σε μια καθολικής ισχύος αρχή, σε ένα τύπο που η ανωνυμία τον καθιστά σχεδόν αλγεβρικό

Στην πραγματικότητα ζούμε σε μια κοινωνία που ταυτίζει την ατομικότητα με την ιδιωτεία και το συλλογικό με το Σύστημα. Θα επανέλθω και αργότερα σε αυτό ... για πολλοστή φορά.

Ανώνυμος είπε...

Τελικά δεν ισχύει το
Η ΚΟΛΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ!
Ελλύλ και Ζιράρ τα λένε περίφημα.
Ευχαριστούμε.

celtic είπε...

Για να είμαι συνεπής με τα Ζιραρικά γραφόμενα, "σε ίση απόσταση" από την μοναξιά και την επικοινωνία.(αλλά μάλλον ισχύει και το "μεταξυ"
και με την έννοια του "μεταξύ Αλιακμονως και Στρυμόνος" ή του "Between a rock and a hard place"
όπου ο Αλιακμων και ο Στρυμόνας είναι το πραγματικό, ενω το μεταξύ είναι το αιώνιο ρομαντικό πανηγύρι των αλληλοεπικαλύψεων.
Ναι κατα κει, προς τα γιορτινά και τα πάρτυ η κόλαση είναι και παραείναι οι Γάλλοι.
(υπάρχει πλήθος "γιορτινών" "σκοτεινών" "ερμητικών" "πολεοδόμολόγων" "επαναστατών" "επαναστατημένων" κτλ)

Ανώνυμος είπε...

Eξαιρετικό όντως το βιβλίο του Ζιράρ, σχεδόν κάθε του σελίδα αξίζει σχολιασμό (σκέφτομαι το κεφάλαιο περί σαδισμού, όπου περιγράφονται άψογα τα σημερινά ερωτικά ήθη και έθιμα).
Ενδιαφέρον 8α είχε πάντως κι ένα σχόλιο-συζήτηση για την "τελική αποκάλυψη" του χριστιανισμού, που κατέχει κεντρική θέση στο όλο έργο του Ζιράρ.

dd είπε...

@anon 5:14
oh no!

Ανδρέας είπε...

@ anon 5:14 οι ανθρωποι αγαπουν παθολογικά τις ετικέτες. γιατι αυτές τους απαλλάσσουν από το κοπο να κάτσουν και να σκεφτούν οι ίδιοι ελευθερα. προτιμάνε λοιπόν οι άνθρωποι τις ετικετες γιατί με αυτές βολεύεται το βασικό κίνητρο τους, που ειναι η ενστιχτώδης επιβίωση και άρα το "ν' ανήκουν κάπου", σε καποια ομαδα ή αγέλη. χάρη στις ετικέτες "εντοπίζουν" τους φίλους και τους εχθρούς τους αμέσως, χωρίς σκέψη. αυτό τους εξυπηρετεί τέλεια γιατί ιδανικό της επιβίωσης είναι αυτό ακριβώς, η ενστικτώδης ανπόκριση, δηλαδή το να εντοπίζεις στο συντομότερο δυνατό χρόνο τον φίλο και τον εχθρό. γι' αυτό το λόγο ακόμα και ανθρωποι που θέλουν να θεωρούν τον εαυτό τους "σκεπτόμενο", στη πραγματικότητα δεν σκέφτονται αλλά αναζητούν με πάθος μια ετικέτα για να κατατάξουν τους άλλους. δεν έχει επομένως κανένα νόημα να μιλήσει κανείς για το χριστιανισμό του ζιράρ (ή για τον υλισμό του μαρξ, ή για τον ιδεαλισμό του χεγγελ, κοκ) αν πρώτα δεν γνωρίσει τι έχει σκεφτεί ο ζιράρ, αν πρώτα δεν αναζητήσει να γνωρίσει τις σκέψεις του ζιράρ, απροκατάληπτα και χωρίς ετικέτα. εχω γνωρίσει διανοητικά υγιείς ανθρώπους που αρνήθηκαν με πείσμα να μελετήσουν το ζιράρ μόνο και μόνο επειδή άκουσαν πως είναι χριστιανός! τους έφτασε η ετικέτα για να τον κατατάξουν. ένστιχτα αγελαία...

Ανώνυμος είπε...

@ Ανδρέας
Συμφωνούμε φίλε μου, ούτε κόλλησα ετικέτα, ούτε βέβαια δήλωσα εγώ προσωπικά χριστιανός. Απλά θεωρώ ότι θα είχε ενδιαφέρον να συζητηθεί αυτό το κεντρικό σημείο της σκέψης του, όχι όμως για να επακολουθήσει σύρραξη των δύο αντίπαλων σχηματισμών (κάτι που θα ήταν πολύ ρομαντικό...)
Και ναι, όπως λες υπάρχουν όντως πολλοί που βγάζουν σπυριά στο άκουσμα του ονόματος Ζιράρ. Στη Γαλλία κυκλοφορεί μάλιστα ολόκληρο βιβλιο που επιτίθεται στην θεωρία του Ζ. Ο (ειρωνικός)τίτλος: Το σπίρτο που νόμιζε ότι ήταν φάρος (Un allumé qui se prend pour un phare, Rene Pommier)

http://www.amazon.fr/Ren%C3%A9-Girard-allum%C3%A9-prend-phare/dp/2841745147/ref=sr_1_10?s=books&ie=UTF8&qid=1301009543&sr=1-10

Ανώνυμος είπε...

Εννοείται ότι το παραπάνω σχόλιο είναι του anon 5:14....

Ανδρέας είπε...

@ anon 5:14 για να μην υπάρξει παρεξήγηση, δεν είπα ότι εσύ κόλλησες ετικέτα στον ζιράρ. είπα ότι ο κίνδυνος να γίνει κάτι τέτοιο - ακριβώς επειδή βολεύει τα αγελαία ένστιχτά μας - είναι τεράστιος. και γι' αυτό, καμιά συζήτηση για το χριστιανισμό του ζιράρ δεν μπορεί να γίνει αν δεν έχουν εξασφαλιστεί μια σειρά από προϋποθέσεις, που θα αποκλείουν αυστηρά την ετικετοποίηση οποιουδήποτε τύπου. κυριότερη από αυτές τις προϋποθέσεις είναι η μελέτη των έργων του και η συνολική αντίληψή τους.

hollowsky είπε...

Ανδρέα,

παρ' όλο που συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ με αυτά που λες για τις ταμπέλες και το αγελαίο ένστικτο

- οι ανθρωποι αγαπουν παθολογικά τις ετικέτες. γιατι αυτές τους απαλλάσσουν από το κοπο να κάτσουν και να σκεφτούν οι ίδιοι ελευθερα. προτιμάνε λοιπόν οι άνθρωποι τις ετικετες γιατί με αυτές βολεύεται το βασικό κίνητρο τους, που ειναι η ενστιχτώδης επιβίωση και άρα το "ν' ανήκουν κάπου", σε καποια ομαδα ή αγέλη [κ.λπ.] -

δεν μπορώ να πω το ίδιο για το τελικό σου συμπέρασμα - ότι δηλαδή, εξαιτίας του φόβου ετικετοποίησής του, για το χριστιανισμό του Ζιράρ δεν μπορούμε να συζητήσουμε παρά μόνο αν έχουμε συνολική αντίληψη του έργου του.

Νομίζω πως όσοι έχουν χοντρή ανάγκη να βολεύονται με ταμπέλες, δεν πρόκειται να ασχοληθούν ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ με την απόκτηση μιας συνολικής αντίληψης του έργου του Ζιράρ (ή οποιουδήποτε). Σιγά μην καθήσουν να κοπιάσουν όσοι ζητάνε βολικά πράγματα!

Την ίδια στιγμή, όσοι δεν έχουν χοντρή ανάγκη να βολεύονται με ταμπέλες, όσοι διατηρούν ένα φιλέρευνο πνεύμα και δεν βγάζουν φλύκταινες με το που ακούνε κάποιες λέξεις και έννοιες, μπορούν - πιστεύω - να παρακολουθήσουν και να συμμετάσχουν με ειλικρινές ενδιαφέρον σε μια τέτοια συζήτηση χωρίς οπωσδήποτε να έχουν συνολική αντίληψη του έργου του Ζιράρ.

Σε τελική ανάλυση, το ότι ο Ζιράρ οφείλει -όπως λέει ο ίδιος- στα Ευαγγέλια την "πλήρη αποκάλυψη του θυματικού μηχανισμού", είναι κάτι που δεν μπορεί παρά να θέσει σε κατάσταση διερώτησης, προσοχής και επαγρύπνησης ένα ζωντανό πνεύμα.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1864 190cm 1917 1929 1940 1955 1957 1965 1968 2008 2013 2014 3/45 Ά. Γιάπε/A.Jappe Α. Καγιέ/A. Caillé Α. Καμύ/A. Camus Α. Κοζέβ/A. Kojève Α. Σοπενχάουερ/A. Schopenhauer Ά. Σπέερ/A. Speer Ά. Τιούρινγκ/A. Turing αγάπη Αισχύλος Άκης Πάνου Αλ. Μπέρκμαν/Al. Berkman Αλ. Σμέμαν/Al. Schmeman Αλέκα Παπαρήγα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Τομπάζης Αλεξάντερ Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλέξης Ασλάνογλου αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Άνταμ Κέρτις/A. Curtis Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ.Andy Warhol Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Ιωάννου Απόστολος Παύλος Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης Άρης Κωνσταντινίδης Άρθουρ Λένινγκ/Arthur Lehning Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand Β. Γκ. Ζέμπαλντ/W.G. Sebald Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Valentin Voloshinov Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτορ Μπούλλα/Victor Bulla Βικτόρ Σερζ/Victor Serge Βίκτορ Σκλόφκσι/Victor Chklovski Βίκτορ Φρανκλ/Victor Frankl Βίκτωρ Ουγκώ/Vicror Hugo Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne βιοτεχνολογία βοηθήματα μνήμης Βολταίρος Βομβάη Βόρειοι Γ. Γκ. Φίχτε/ J. G. Fichte Γ. Τζέης/W. James Γαλαρίες Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος Γιεβγκένι Ζαμιάτιν/Yevgeny Zamyatin Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Δάβος Γιώργος Μακρής Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκ. Λούκατς/G. Lukacs Γκέοργκ Βύχνερ/Georg Büchner Γκεοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκεόρκι Λούκατς/Georgy LuKacs Γκετζ Άλυ/Gotz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespear Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου δάσκαλοι Δελφοί Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα δικαιοσύνη ΔΝΤΟΟΣΑΤΡΟϊΚΑΘΕΣΜΟΙ δόγμα Τρούμαν δοκιμασίες Δουβλίνο Ε. Βιλ/E. Will Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς εγωπαθείς διανοούμενοι εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκλογές εκπομπές Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελίας Κανέττι/Elias Canetti Ελίζαμπεθ Άνσκομπ/E. Anscombe Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντγκαρ Λη Μάστερς / Edgar Lee Masters εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός Επενδυτικό περιβάλλον επιβίωση επιστήμη Έρασμος εργασία ερείπια Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbawm Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Ερυθρογράφος Ετιέν ντε λα Μποεσί/E. de la Boetie Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ. Νταβί/G. Davy Ζ.Π. Βερνάν/J.P. Vernant Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Πιερ Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ζάχα Χαντίντ/Zaha Hadid Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζιλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauvé Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζορζ Μπατάιγ/Georges Bataille ζωή Η Διεθνής ηθική Θ. Ρόσζακ/Th. Roszak Θανάσης Σβώλος Θάτσερ/Ρήγκαν θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θίοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ivan Pavlov Ιβάν Τοθργκένιεφ/I. Tourgueniev Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen Ιγνάτιος Λογιόλα ιδεολογία ιδρύματα τέχνης ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Καβαλκάντι/Cavalcanti Κάθλην Ράιν/Kathleen Raine Καλκούτα καλλιτέχνες Καλοκαίρι Καλούμενος Καντ κάπο Καραμανλής Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Μαρξ/Karl Marx Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Χέκερ/Karl Hocker Καρλομάγνος Καρτέσιος/Descartes καταναλωτικοπαραγωγισμός καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό Κιουσόπουλος Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλοντ Λεβί Στρώς/Claude Levy Strauss κοινωνιοποίηση Κομμούνα κομμουνισμός Κονγκό Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορέα Κορνήλιος Καστοριάδης Κορνήλιος/Corneille κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστίν Λαγκάρντ Κρίστοφερ Λας/Ch. Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βαλράς/L. Walras λαβύρινθος Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε Λένιν Λεόν Βαλράς/Léon Walras Λέον Τρότσκι Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λέων Σεστώφ/Lev Shestov Λίντον Τζόνσον/Lyndon Johnson Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουί Αλτουσέρ/Louis Althusser Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Bunuel Λούντβιχ Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ Λυγκέας Λωτρεαμόν Μ. Ντριούρι/M. Drury Μ. Μπένετ/M. Bennet Μαγιακόφκι/Mayakovski μαγιονέζα μαθητές Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάιλς Ντέιβις/Miles Davis Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάπετς Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρί ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Marina Tsvetaeva μαρξιστές-λενινιστές Μαρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορυ Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάϊντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μετανάστευση μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μικελάντζελο Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni μικροαστισμός Μίλτον Φρίντμαν/Milton Friedmann Μίλτος Σαχτούρης Μιράντα Τερζοπούλου μισαλλοδοξία Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault μισθωτοί σκλάβοι Μιχαήλ Μπακούνιν/Michail Bakunin Μιχαήλ Μπαχτίν/Mikhael Bachtine ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ Μουσείο Ακρόπολης μουσική Μπ. Μάντεβιλ/B. Mandeville Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπάτσης Μπέλα Ταρ/Bela Tarr Μπερνάρντο Σοάρες/Bernardo Soares Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπουκανιέρος Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπρους Σπρίνγκστιν/Bruce Springsteen Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικ Κέιβ/Nick Cave Νικολό Μακιαβέλλι Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Νταβός νταντά Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντιμίτρι Πρίγκοφ Ντιτρόιτ Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Ο κήπος Ο Μικρός Πρίγκηπας Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Π. Κονδύλης Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν πανσέληνος Παπάγος παράδοση παραλήρημα παραπληροφόρηση Πασκάλ Ενγέλ/Pascal Engel Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέρο πένθος Πέπη Ρηγοπούλου Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Παπαθανασίου Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν/P.J. Proudhon πίστη Πίτερ Κρήφτ/Peter Kreeft Πλαστήρας Πλάτωνας Πλεύσις πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προλεταριάτο Προμηθέας Δεσμώτης πρόοδος προπαγάνδα Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Ρ. Τζακομπι/R. Jacobi Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρίνγκο Σταρ/Ringo Star Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ροζα Λουξεμπουργκ Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρομπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρούντι Σαιν Ζυστ/Saint Juste Σαρλ Μπωντλερ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκι/Charles Péguy Σαρλ Φουριέ/Ch. Fourier Σελίν/Céline Σεμπάστιαν Χάφνερ Σέρεν Κίρκεγκωρ/Soren Kierkegaard σθένος Σίγκμουντ Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόν Βέιλ/Simone Weil Σιμόν Λέις/Simon Leys σινεμά ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Zizek Σοκούροφ/Sokurov σολιψισμός Σομαλία Σόνια Σουδάν Σουν Τζου σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπιναλόγκα Σπινόζα/Spinoza Σπύρος Κυριαζόπουλος Στάλιν σταλινισμός Στάνλεϊ Καβέλ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συμβολισμός Σύναψις συνείδηση Συνταγή για μαγιονέζα Σύνταγμα συνωμοσιολογία Σφαγεία σχέδιο Μάρσαλ σχετικισμός Σωκράτης σώμα Τ. Ρ. Μιλλς/C. W. Mills Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot τα κορδόνια σου! Τάκης Μίχας Τάσος Λάγγης τεστ τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Α. Γκόλντστοουν/J.A. Goldstone/Τζ. Τζ. Μ. Κούτσι/J.M..Coetzee Τζ. Ρ. Σάουλ/J.R. Saul Τζ.Μ. Κούτσι/J.M. Coetzee Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν/J.R.R. Tolkien Τζακάρτα Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζέιμς Φρέιζερ/James Frazer Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι/Gianfranco Sanguinetti Τζιόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζο Στράμερ/Joe Strummer Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ/J.K. Galbraith Τζον Ρωλς/John Rawls Τζον Σηρλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Χιούστον/John Houston Τζόρτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τζων Λοκ/John Locke Τζων Φόουλς/John Fowles Το καταραμένο απόθεμα Το Ξεπέρασμα της Τέχνης Τοκβίλ/Tocqueville Τόμας Μαν/Tomas Mann Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ράιντ/Thomas Reid Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τσ. Σ. Περς/Ch. S. Peirce Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία τύψεις Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach υλισμός υπαρξισμός ύπνος υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Β. Μουρνάου/F.W. Murnau Φ. Γιάκομπι/F. Jacobi Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερνάντο Αρρραμπάλ/F. Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρω Φιλανθρωπία φιλία Φίλιπ Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Fyodor Dostoevsky Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φρ. Έμπερτ/Fr. Ebert Φρ. Καραντέκ/F. Caradec Φρ. Φουρκέ/Fr. Fourquet Φρ. Χάγιεκ/Fr. Hayek Φρανκ Ζάπα/Frank Zappa Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Λυοτάρ/François Lyotard Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρεντερικ Τζεϊμσον/Frederick Jameson Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels Φρίντριχ Νίτσε/Friedrich Nietsche Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης Χ. Τζ. Θορώ/H.J. Thoreau Χ.Λ. Μπόρχες/J.L. Borges Χ.Μ Ενζενσμπέργκερ χαρά Χάρι Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χειρτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse Χίλαρι Κλίντον χιούμορ χίπστερ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χομπς/Hobbes χοντρό δούλεμα Χουάν Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήμα και Μαγεία Χρήστος Βακαλόπουλος χριστιανισμός χρόνια πολλά χρόνος ψέμματα ψυχή Ψυχρή Ιδεολογία ωφελιμισμός AP auld lang syne beton7 Bob Dylan Bob Marley Bodies Christopher Cinemarian CoBrA D-503 dangerfew David Bowie DOCUMENTA Einsatzgruppe D European Media Art Festival F. C. Stanley Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere Internationale Lettriste/Λεττριστική Διεθνής Internationale Situationniste/Καταστασιακή Διεθνής intothepill izi Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Moon Keith Richards Krzysztof Kieslowski/Κριστόφ Κισλόφσκι La Commune Les Levres Nues Les Lèvres Nues Malaguena Melanie Pain memento mori mofferism/μοφερισμός Monty Python Necrology Nosotros RadioBubble Raul Zurita/Ραούλ Σουρίτα Raymond Carver/ Ρέϋμοντ Κάρβερ remap 2 Renty Roberto Juarroz RSA Salon De Vortex sexbox Sunrise Tales from the Crypt The Adicts The Beatles The Crass The Great Society The Gun Club The Juniors The Meteors The Morlocks The Please The Rolling Stones The Ruts The Sonic Youth The Stooges The Stranglers The Three Johns The UK Subs The War TwixtLab Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets