01 Αυγούστου 2012

Η βαθύτερη υπόσταση κάθε προϊόντος του ανθρώπου (1)


 
"Ό,τι διασώθηκε από τη φωτιά στο μακρινό παρελθόν της Ευρώπης υλοτομήθηκε αργότερα για να χτιστούν σπίτια και να ναυπηγηθούν πλοία αλλά και να εξασφαλιστούν οι ασύλληπτες ποσότητες ξυλάνθρακα που ήταν απαραίτητες για την τήξη του σιδήρου. 

Ήδη κατά τον δέκατο έβδομο αιώνα, σε ολόκληρη τη νησιωτική επικράτεια  δεν είχαν απομείνει παρά μηδαμινά  μόνο αποθέματα των αλλοτινών δασών, παραδομένα στον μαρασμό. Τώρα ήταν η σειρά της άλλης πλευράς του ωκεανού να παραδοθεί στο πυρ. Δεν είναι τυχαίο ότι η αχανής χώρα της Βραζιλίας οφείλει το όνομά της στην γαλλική απόδοση της λέξης "ξυλάνθρακας". 

Η ανθρακοποίηση κάθε ανεπτυγμένου φυτικού είδους, η ακατάπαυστη καύση κάθε καύσιμης ύλης αποτελεί κατά βάθος την κινητήρια δύναμη για την εξάπλωσή μας πάνω στη Γη. Από την πρώτη λάμπα θυέλλης ως τους ανακλαστήρες του δέκατου όγδοου αιώνα  και από την λάμψη των ανακλαστήρων ως το θαμπό φως των των φανών πάνω από τους βελγικούς αυτοκινητοδρόμους, τα πάντα οφείλονται στην καύση και η καύση είναι η βαθύτερη υπόσταση κάθε υλικού προϊόντος του ανθρώπου. Η κατασκευή ενός αγκιστριού, ενός πορσελάνινου σκεύους και η παραγωγή ενός τηλεοπτικού προγράμματος έχουν σε τελευταία ανάλυση ως κοινό παρονομαστή τη δια του πυρός μετουσίωση. 

Όπως το σώμα μας και οι πόθοι μας, έτσι και οι μηχανές που έχει εφεύρει ο ανθρώπινος νους διαθέτουν εξίσου μια βραδυφλεγή καρδιά. Από τις απαρχές του κόσμου ο τεχνολογικός πολιτισμός δεν ήταν παρά μια σπίθα που δυνάμωνε ώρα με την ώρα, δίχως κανείς να γνωρίζει μέχρι τίνος σημείου θα πυρακτωθεί και πότε θα αργοκυλήσει ξανά στο σκοτάδι. Προς το παρόν οι πόλεις μας είναι ακόμη φωταγωγημένες, ενώ με μανία εξαπλώνονται συνεχώς οι πυρκαγιές. Στην Ιταλία, στην Γαλλία και στην Ισπανία, στην Ουγγαρία ,στην Πολωνία και στην Λιθουανία, στον Καναδά και στην Καλιφόρνια καίγονται το καλοκαίρι ολόκληρα δάση, χωρίς να λογαριάσουμε τις τεράστιες πυρκαγιές που μαίνονται ανεξέλεγκτες στους τροπικούς. 

Σε ένα ελληνικό νησί, που μέχρι το 1900 ήταν ακόμα στεφανωμένο από πυκνά δάση, έτυχε πριν από μερικά χρόνια να δω με πόση ταχύτητα σαρώνει στο διάβα της η φωτιά την ξερή βλάστηση. Στεκόμουν στην άκρη του δρόμου λίγο έξω από το λιμάνι όπου είχα πιάσει δωμάτιο,εν μέσω μιας ομάδας αναστατωμένων ανδρών. Πίσω μας έχασκε η σκοτεινή νύχτα, μα μπροστά μας , από το βάθος του φαραγγιού ξεσηκωμένη από τον άνεμο η κυματιστή φωτιά σκάλωνε κι όλας στις απότομες πλαγιές. Και δεν θα ξεχάσω ποτέ τους κέδρους που έστεκαν σκοτεινοί στο αντιφέγγισμα της πυράς, να τυλίγονται ο ένας μετά τον άλλο στις φλόγες, ευθύς μόλις τους έγλυφαν οι πρώτες πύρινες γλώσσες, και να λαμπαδιάζουν μονομιάς με έναν υπόκωφο κρότο, λες κι ήταν φτιαγμένη από ίσκα, και  την επόμενη στιγμή να σωριάζονται σαν άψυχα κορμιά μέσα σε βροχή από σπίθες."


Απόσπασμα από το βιβλίο του Ζεμπαλντ, "Οι Δακτύλιοι του Κρόνου"  σε μετάφραση Γιάννη Καλιφατίδη. 

Απίθανο το έργο του Sebald στο οποίο θα επανέλθουμε προσεχώς...


18 σχόλια:

δύτης των νιπτήρων είπε...

Η ανθρακοποίηση κάθε αναπτυγμένου φυτικού είδους, η ακατάπαυστη καύση κάθε καύσιμης ύλης αποτελεί κατά βάθος την κινητήρια δύναμη για την εξάπλωσή μας πάνω στη Γη (…) Η κατασκευή ενός αγκιστριού, ενός πορσελάνινου σκεύους και η παραγωγή ενός τηλεοπτικού προγράμματος έχουν σε τελευταία ανάλυση ως κοινό παρονομαστή τη δια του πυρός μετουσίωση. Όπως το σώμα και οι πόθοι μας, έτσι και οι μηχανές που έχει εφεύρει ο ανθρώπινος νους διαθέτουν εξίσου μια βραδυφλεγή καρδιά. Από τις απαρχές του κόσμου, ο τεχνολογικός πολιτισμός δεν ήταν παρά μια σπίθα που δυνάμωνε ώρα με την ώρα, δίχως κανείς να γνωρίζει μέχρι τίνος σημείου θα πυρακτωθεί και πότε θα αργοκυλήσει ξανά στο σκοτάδι.

(εκ του ιδίου)

a ruin είπε...

Με όλη αυτή την πολυλογία για την θεωρία και το νόμο της αξίας είχα αρχίσει να ανησυχώ για σας, επικίνδυνα αδέλφια.
Τι είδους μαλάκυνση είναι κι αυτή;
Όχι τίποτ' άλλο αλλά αυτοί που έχουν πατέρα τον Μάρξ, κινδυνέυουν να έχουν μπατζανάκη τον Μπέρια ,you know...
Οι Δακτύλιοι του Κρόνου είναι όπως το λέτε. Ένα απίστευτο βιβλίο, υπερβατικό (των ψυχαναγκαστικών μελετών καταπιεσμένων κεντροευρωπαίων που διακόσια χρόνια μετα αγγίζουν ψυχές που με μανία ψαχνουν να σβήσουν τους πόθους και τα πάθη τους μέσα στην "αντικειμενική αλήθεια") Η καυση και η φλόγα δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τον μαθηματικολογικό αυνανισμό των μετρήσιμων τιμών, των μετρήσιμων χρόνων και των μετρήσιμων και "νομιμοποιημένων" αξιών.

izi είπε...

Η επανάληψη, ό ελεύθερος στοχασμός μαζί με τους ποιητικούς συσχετισμούς μας βοηθούν, μην τα καταδικάζεις τόσο εύκολα aruin.
Τον δε πατέρα δεν τον διαλέγεις εδώ που τα λέμε. Τον μπατζανάκη πάλι ...
Άλλωστε οι κουβέντες μας όπως είδες παραμένουν εξαιρετικά ανοικτές και καθόλου τελικά "μετρήσιμες".

HollowSky είπε...

@ ερείπιο,

η θεωρία της αξίας είναι σημαντικό θέμα διότι δεν αφορά τα οικονομικά αλλά, ουσιαστικά, το αν έχει η σύγχρονη κοινωνία αντικειμενικά όρια.

Σχετίζεται δηλαδή με την προσπάθεια να φανερωθεί αν ο καπιταλισμός έχει όρια όπως λ.χ. το νερό, που κάτω από τους 0 βαθμούς γίνεται πάγος και πάνω από τους 100 ατμός.

Για χάρη αυτής της προσπάθειας ο Μαρξ συμφώνησε με τους αστούς οικονομολόγους, ότι η αξία είναι ένα "μέτρο" και "μέγεθος", κι ότι υπάρχει "νόμος της αξίας" - και πάλι εδώ βρήκαν δικαιολογημένα πάτημα οι διάφορες θεωρίες περί "αυτοκαταστροφής" του.

Θα μπορούσε να είναι θαυμάσιο υλικό για ένα μυθιστόρημα μυστηρίου.

a ruin είπε...

Ναι είναι από αυτές τις θεωρίες που ενώ εξετάζουν αν η συγχρονη κοινωνία έχει αντικειμενικά όρια η κοινωνία ξεπερνα τα όρια τα οποία η θεωρία τεινει να εντοπίσει ως αντικειμενικά πριν αυτή τα εντοπίσει. Μόλις τα "εντοπίσει" η θεωρία, σηκώνει ο θεωρητικός το κεφάλι και βλέπει το όριο χιλιόμετρα πιο κάτω.
Μοιάζει λιγάκι με τον γυμναστικό διάδρομο.
Κατάλαβαίνεις ότι αυτό με το νερό δε μπορεί να γίνει. Μόλις πας την κατάψυξη στους 0 το νερό παγώνει επι τόπου μόλις το βάλεις στους 100 γίνεται με μιας ατμός.
Με αυτό εδώ το πρόβλημα είναι πάλι άλλο, αν δηλαδή πεις σε έναν αιθίοπα Χάμερ, πως το νερό εξατμίζεται επειδή η θερμοκρασία του νερού έφτασε τους 100 βαθμούς οι αντιδράσεις του μάλλον θα είναι τραγελαφος εις βάρος σου.

καλό καλοκαίρι

HollowSky είπε...

@ Ερείπιο,

α, ναι, όπως το είπε κι ο Ποιητής, πάντοτε "η κουκουβάγια της Σοφίας πετάει όταν έχει πέσει το σκοτάδι"...
Καλό καλοκαίρι επίσης!

the owl είπε...

Το χειρότερο, είναι πως πετάει αθόρυβα η άτιμη.

hmmmm είπε...

ρε παιδιά διακοπές εσεις δεν πάτε?

Ανώνυμος είπε...

http://marxists.org/archive/rubin/value/index.htm

Ονειρμός είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ονειρμός είπε...

@a ruin

Πάρα πολλά κατάλαβες από την κουβέντα περί ''αξίας'' που έγινε.Έπεσα τόσο ''μαρξιστικά'' χαμηλά που μίλησα για ''αξία'' με βάση τον Καστοριάδη ή τους Ντελέζ-Γκουαταρί, αυτό έλειπε να υποστήριζα και το με τη μεζούρα ''μετρήσιμο'' της αξίας. Ας έμπαινες στον κόπο να διαβάσεις τα μισά από όσα γράφτηκαν.
Ευτυχώς οι izi και HollowSky καταλαβαίνουν.
Για να ξεπεραστούν τα όρια, πρέπει τα όρια να έχουν τεθεί. Όταν αποτυπώνεις τα όρια ή και την καταμέτρηση-μαθηματικοποίηση ή το ''αντικειμενικό'', αποτυπώνεις το Κράτος. Και αυτό είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να κινηθείς έξω από αυτό. Ο αυνανισμός των μετρήσιμων τιμών μας διακατέχει όλους, κατά το ένα μας μέρος, στην καθημερινότητά μας. Η ''θεωρία'' που θέλει να υπερβεί το Κράτος και την κεφαλαιοκρατική τάξη σφυγμομετρά και αυτό. Κατά τα άλλα, αγαπάμε αλλήλους, και περιμένουμε αυνανιζόμενοι τον Μάρξ που θα επιστρέφει φρεσκαρισμένος. Πώς να μην εκσπερματώσεις μετά από αυτό!

Eriugena είπε...

Δεν σταματά αυτή η "συζήτηση" ποτέ, ούτε θα σταματήσει έτσι εύκολά με την ιδεολογική κριτική της ιδεολογίας, είτε αυτή είναι η ιδεολογία της "προόδου", είτε η ("επιστημονική) ιδεολογία της ποσοτικής μέτρησης και στάθμισης. Μάλλον όμως για μερικούς που έχουν απασφαλίσει το όπλο της ιδεολογίας της "ποιότητος" και της "υπερ-ούσιας ουσίας" χωρίς "σταθμίσεις", η συζήτηση έχει τελειώσει, και το πνεύμα της αληθείας τους έχει για πάντα επισκεφθεί για να τους δώσει το σκήπτρο του και τον θρόνο του, εκ του οποίου κρίνουν κάθε αδαή και "χυδαίο" μαρξιστή, ως τον οριακό "εκπρόσωπο" της "αστικής" προοδευτικής και "ποσοτικο-σταθμιστικής" θεώρησης..Νομίζω πως υπάρχει χώρος για συμβασιλεία του "ποιοτισμού" με τον αστικο (προμηθεϊκό ή "ψευδο-προμηθεϊκό") προοδευτισμό. Αρκεί να μην μιλάνε οι κομμουνιστές (σταλινικοί όλοι, καταραμένοι και στιγματισμένοι)..Θα μπορούσαν οι ιδεολόγοι της "αριστερής-καταστασιακής" και ότι άλλο, "ποιότητος" να συμφωνήσουν με την συνταγματική μεταρρύθμιση που ακούγεται για την απαγόρευση των "ολοκληρωτικών" κομμάτων..

Ανώνυμος είπε...

Ααχ, θα κλάψουμε με τη "συνταγματική μεταρρύθμιση" κι όχι από θέση θρόνου, αλλά σταθερά από θέση κάρου...
Το πρόβλημα είναι ότι οι ολοκληρωτισμοί δεν φεύγουν τόσο ανώδυνα, αλλά μάλλον μετασχηματίζονται...

http://www.youtube.com/watch?v=76n9ETnR_HM&feature=related

izi είπε...

@ονειρμός
Για κάποιους φίλους (ολίγον αφελείς κατα τη γνώμη μου) είναι ένα ταμπού η κουβέντα σχετικά με την ποσοτικομετρική στάθμιση την αξία τις τιμές τον Μαρξ κτλ. αλλά για μας καθόλου.
(Μπορεί καλλιστα να είναι περιττές)
Πιστεύω ότι οι κουβέντες που έχουμε κάνει είναι σημαντικές και ότι καλά κάνουμε και τις κάνουμε...

Από την άλλη βεβαίως είναι και δικαίωμά του καθενός μας η επιλογή του βαθμού της εμπλοκής, η ποιότητα της κριτικής του, και το βάρος της σημασίας το οποίο της δίνουμε.

eriugena
Η περιφρόνηση μας για τα "ολοκληρωτικά" ή "δημοκρατικά" κόμματα και κάθε φανέρωση της αστικής παρακμής μας επιτρέπει να κρατάμε (αυξομειούμενες)αποστάσεις από το τσίρκο του παρόντος πολιτικίζοντως συστήματος. Σου την συνιστώ ανεπιφύλακτα. Τα σονέτα σε ωφελούν Το Ταλμούδ σε δηλητηριάζει. Σε επόμενη ανάρτηση θα γίνω σαφέστερος.

Επειδή τώρα eriugena δεν κρατιέσαι και αναφέρεσαι και σε τελειωμένους, που μάλιστα είναι σε εισαγωγικά κατ εσε ολοκληρωτικοί, μια απαγόρευση θα ήταν για αυτούς "σύνδεση με τα μηχανήματα" που ίσως και να τους επανέφερε για λίγο, άρα αξίζει να το σκεφτούμε. Άλλωστε θα έχει τέτοια ατελείωτη πλάκα που ίσως σχεδόν οφείλουμε να το υποστηρίξουμε σύσσωμοι. Σκέψου ένα ΚΚΕ εκτός νόμου με τον Παφίλη τον Σοφιανό τη Βέρα Νικολαίδου και την Μπέλλου σε ένα υπόγειο με παράνομα φωτοτυπικά να καταζητούνται! Κνίτες σε ξερονήσια των Κυκλάδων να ανεβάζουν στο facebook φωτογραφίες με τα γρατζουνισμένα ποδαράκια τους στα αγκάθάκια, την Παπαρήγα από ένα άλλο υπόγειο με ένα ξεροκακαριασμένο φραπέ δίπλα της και την κιτρινοκόκκινη σημαία από πίσω της, να δίνει οδηγίες στο youtube για ασφαλές κάμπινγκ με τη Βετα Πανουτσάκου από δίπλα με τα τραυμαπλάστ στο χέρι .....Ναι είμαι μέσα!

Και τέλος: σταλινικοί οι κομμουνισταί?!!! μα που σου ρθε? Ντροπή!
Οι κομμουνιστές που δεν είναι "σταλινικοί" ,ιστορικά μιλώντας, είναι τα γνωστα λαμόγια, ή "λαμογικοί", διάλεξε και πάρε, ή ψήφισε, γιατί άλλους δεν έχει,τους "άλλους" (που μάλλον έχεις στο μυαλό σου) τους έφαγε η μαρμάγκα.

Δε θα είδωθούμε τελικά στο γήπεδό σου?
Θα σε δώ πάνω.

a ruin είπε...

Ιζι έχεις πολύ πλάκα και αφελές είναι το μάτι σου (που εν πολλοίς είναι και δικό μου αν προβούμε σε αριθμητικές πράξεις)
Ονειρμέ, μπορεί να σε βεβαιώσει και ο "ψιλιασμένος" φίλος σου Ιζι και ο Χολοουσκαϊ αλλά και ο Εριουτζένα:
Υπάρχει ακόμη καιρός.

Την αγάπη μου σε όλους
(και σε αυτούς που καταλαβαν το νόμο της αξίας και σε αυτούς που "δεν κατάλαβαν")

Eriugena είπε...

Φίλοι,
Για να τελειώνουμε πιά με την "αξία":
Το θέμα δεν είναι ο "νόμος της αξίας"...εγω χέστηκα στην τελική. Το θέμα έχει να κάνει ακριβώς με τους μηχανισμούς ιδεολογικής φόρτισης, και την στρατηγική τους, που δεν είναι φυσικά "συνωμοσιολογικής" φύσεως, αν και λαμβάνουν και την μορφή αυτή. Αν η κυρίαρχη ομάδα αποφασίσει να θεμελιώσει την ιδεολογία της στην δίωξη των Ιεχωβάδων ή Πεντηκοστιανών, είμαι Ιεχωβάς και Πεντηκοστιανός.
Υπάρχει συγκεκριμένη δομή εξόντωσης, και δίωξης κάθε "αποκλίνοντος", και δεν μιλώ γενικά αλλά συγκεκριμένα. Ο νόμος της αξίας δεν έχει σχέση με όλα αυτά, αλλά οι όποιοι "δογματικοί" φορείς του έχουν, και ως έχουν θα τους υπερασπίζομαι μέχρι να καταλάβουν όλοι οι αμέριμνοι αντι-ολοκληρωτιστες ότι μπορεί και να έχουν άθελά τους συμμαχήσει με την διαδικασία δίωξης και απο-νομιμοποίησης. Μην περιμένετε να κηρυχθεί εκτός νόμου κάποιο κόμμα ή ομάδα, με τον κλασικό τρόπο, αλλά δια της οικονομικής διώξεως σε συνδυασμό με τον "αντι-ολοκληρωτικό αγώνα". Αν τώρα θέλετε να συντρίψουμε τους Ιεχωβάδες και να τους ξεφτιλίσουμε σε κάθε σημείο της κάθε χιλιαστικής τους ανοησίας, την στιγμή που η "Ρώμη" έχει αρχίσει να τους απο-νομιμοποιεί, τότε ψαχτείτε..

Ανώνυμος είπε...

Νομίζω, Eriugena, ότι το
παραξεφ(υ)τίλισες!
(λες και δεν ξέρεις ότι οι σταλινικές λοβοτομές έπληξαν και εκπροσώπους του συστήματος...)

υ.γ. Ρε μήπως ήσουν εσύ ο οδηγός του ταξί; :))

http://bosko-hippydippy.blogspot.gr/2008/09/blog-post_02.html

katabran είπε...

ενδιαφέρουσα γραφή, για ένα διάστημα είχα "κολλήσει" μαζί του...
τι σύμπτωση να περιδιαβαζοντας στο βλόγι σας, να τον απαντήσω πάλι...
διάχυτη η ιδιαιτερότητα των άψυχων αλλά κυρίως οι ψυχικές μεταπτώσεις των έμψυχων...
καλησπέρες

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1864 190cm 1917 1929 1940 1955 1957 1965 1968 2008 2013 2014 3/45 Ά. Γιάπε/A.Jappe Α. Καγιέ/A. Caillé Α. Καμύ/A. Camus Α. Κοζέβ/A. Kojève Α. Σοπενχάουερ/A. Schopenhauer Ά. Σπέερ/A. Speer Ά. Τιούρινγκ/A. Turing αγάπη Αισχύλος Άκης Πάνου Αλ. Μπέρκμαν/Al. Berkman Αλ. Σμέμαν/Al. Schmeman Αλέκα Παπαρήγα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Τομπάζης Αλεξάντερ Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλέξης Ασλάνογλου αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Άνταμ Κέρτις/A. Curtis Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ.Andy Warhol Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Ιωάννου Απόστολος Παύλος Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης Άρης Κωνσταντινίδης Άρθουρ Λένινγκ/Arthur Lehning Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand Β. Γκ. Ζέμπαλντ/W.G. Sebald Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Valentin Voloshinov Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτορ Μπούλλα/Victor Bulla Βικτόρ Σερζ/Victor Serge Βίκτορ Σκλόφκσι/Victor Chklovski Βίκτορ Φρανκλ/Victor Frankl Βίκτωρ Ουγκώ/Vicror Hugo Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne βιοτεχνολογία βοηθήματα μνήμης Βολταίρος Βομβάη Βόρειοι Γ. Γκ. Φίχτε/ J. G. Fichte Γ. Τζέης/W. James Γαλαρίες Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος Γιεβγκένι Ζαμιάτιν/Yevgeny Zamyatin Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Δάβος Γιώργος Μακρής Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκ. Λούκατς/G. Lukacs Γκέοργκ Βύχνερ/Georg Büchner Γκεοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκεόρκι Λούκατς/Georgy LuKacs Γκετζ Άλυ/Gotz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders γλώσσα Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespear Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου Δαρβίνος/Darwin δάσκαλοι Δελφοί Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα δικαιοσύνη ΔΝΤΟΟΣΑΤΡΟϊΚΑΘΕΣΜΟΙ δόγμα Τρούμαν δοκιμασίες Δουβλίνο Ε. Βιλ/E. Will Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς εγωπαθείς διανοούμενοι εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκλογές εκπομπές Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελίας Κανέττι/Elias Canetti Ελίζαμπεθ Άνσκομπ/E. Anscombe Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντγκαρ Λη Μάστερς / Edgar Lee Masters εξατομίκευση εξέγερση εξελικτισμός εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός Επενδυτικό περιβάλλον επιβίωση επιστήμη Έρασμος εργασία ερείπια Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbawm Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Ερυθρογράφος Ετιέν ντε λα Μποεσί/E. de la Boetie Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ. Νταβί/G. Davy Ζ.Π. Βερνάν/J.P. Vernant Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Πιερ Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ζάχα Χαντίντ/Zaha Hadid Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζιλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauvé Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζορζ Μπατάιγ/Georges Bataille ζωή Η Διεθνής ηθική Θ. Ρόσζακ/Th. Roszak Θανάσης Σβώλος Θάτσερ/Ρήγκαν θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θίοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ivan Pavlov Ιβάν Τοθργκένιεφ/I. Tourgueniev Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen Ιγνάτιος Λογιόλα ιδεολογία ιδρύματα τέχνης ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Καβαλκάντι/Cavalcanti Κάθλην Ρέιν/Kathleen Raine Καλκούτα καλλιτέχνες Καλοκαίρι Καλούμενος Καντ κάπο Καραμανλής Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Μαρξ/Karl Marx Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Χέκερ/Karl Hocker Καρλομάγνος Καρτέσιος/Descartes καταναλωτικοπαραγωγισμός καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό Κιουσόπουλος Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλοντ Λεβί Στρώς/Claude Levy Strauss κοινωνιοποίηση Κομμούνα κομμουνισμός Κονγκό Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορέα Κορνήλιος Καστοριάδης Κορνήλιος/Corneille κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστίν Λαγκάρντ Κρίστοφερ Λας/Ch. Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βαλράς/L. Walras Λα Μετρί/ La Mettrie λαβύρινθος Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε Λένιν Λεόν Βαλράς/Léon Walras Λέον Τρότσκι Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λέων Σεστώφ/Lev Shestov Λίντον Τζόνσον/Lyndon Johnson Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουί Αλτουσέρ/Louis Althusser Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Bunuel Λούντβιχ Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ Λυγκέας Λωτρεαμόν Μ. Ντριούρι/M. Drury Μ. Μπένετ/M. Bennet Μαγιακόφκι/Mayakovski μαγιονέζα μαθητές Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάιλς Ντέιβις/Miles Davis Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάπετς Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρί ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Marina Tsvetaeva μαρξιστές-λενινιστές Μαρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορυ Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάϊντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μετανάστευση μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μικελάντζελο Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni μικροαστισμός Μίλτον Φρίντμαν/Milton Friedmann Μίλτος Σαχτούρης Μιράντα Τερζοπούλου μισαλλοδοξία Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault μισθωτοί σκλάβοι Μιχαήλ Μπακούνιν/Michail Bakunin Μιχαήλ Μπαχτίν/Mikhael Bachtine ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ Μουσείο Ακρόπολης μουσική Μπ. Μάντεβιλ/B. Mandeville Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπάτσης Μπέλα Ταρ/Bela Tarr Μπερνάρντο Σοάρες/Bernardo Soares Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπουκανιέρος Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπρους Σπρίνγκστιν/Bruce Springsteen Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικ Κέιβ/Nick Cave Νικολό Μακιαβέλλι Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Νταβός νταντά Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντιμίτρι Πρίγκοφ Ντιτρόιτ Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Ο κήπος Ο Μικρός Πρίγκηπας Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Π. Κονδύλης Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν πανσέληνος Παπάγος παράδοση παραλήρημα παραπληροφόρηση Πασκάλ Ενγέλ/Pascal Engel Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέρο πένθος Πέπη Ρηγοπούλου Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Παπαθανασίου Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν/P.J. Proudhon πίστη Πίτερ Κρήφτ/Peter Kreeft Πλαστήρας Πλάτωνας Πλεύσις πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προλεταριάτο Προμηθέας Δεσμώτης πρόοδος προπαγάνδα Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Ρ. Τζακομπι/R. Jacobi Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρίνγκο Σταρ/Ringo Star Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ροζα Λουξεμπουργκ Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρομπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρούντι Σαιν Ζυστ/Saint Juste Σαρλ Μπωντλερ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκι/Charles Péguy Σαρλ Φουριέ/Ch. Fourier Σελίν/Céline Σεμπάστιαν Χάφνερ Σέρεν Κίρκεγκωρ/Soren Kierkegaard σθένος Σίγκμουντ Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόν Βέιλ/Simone Weil Σιμόν Λέις/Simon Leys σινεμά ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Zizek Σοκούροφ/Sokurov σολιψισμός Σομαλία Σόνια σοσιαλδημοκρατία Σουδάν Σουν Τζου σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπιναλόγκα Σπινόζα/Spinoza Σπύρος Κυριαζόπουλος Στάλιν σταλινισμός Στάνλεϊ Καβέλ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συμβολισμός Σύναψις συνείδηση Συνταγή για μαγιονέζα Σύνταγμα συνωμοσιολογία Σφαγεία σχέδιο Μάρσαλ σχετικισμός Σωκράτης σώμα Τ. Ρ. Μιλλς/C. W. Mills Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot τα κορδόνια σου! Τάκης Μίχας Τάσος Λάγγης τεστ τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Α. Γκόλντστοουν/J.A. Goldstone/Τζ. Τζ. Μ. Κούτσι/J.M..Coetzee Τζ. Ρ. Σάουλ/J.R. Saul Τζ.Μ. Κούτσι/J.M. Coetzee Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν/J.R.R. Tolkien Τζακάρτα Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζέιμς Φρέιζερ/James Frazer Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι/Gianfranco Sanguinetti Τζιόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζο Στράμερ/Joe Strummer Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ/J.K. Galbraith Τζον Ρωλς/John Rawls Τζον Σερλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Χιούστον/John Houston Τζόρτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τζων Λοκ/John Locke Τζων Φόουλς/John Fowles Το καταραμένο απόθεμα Το Ξεπέρασμα της Τέχνης Τοκβίλ/Tocqueville Τόμας Μαν/Tomas Mann Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ράιντ/Thomas Reid Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τσ. Σ. Περς/Ch. S. Peirce Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία τύψεις Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach υλισμός υπαρξισμός ύπνος υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Β. Μουρνάου/F.W. Murnau Φ. Γιάκομπι/F. Jacobi Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερνάντο Αρρραμπάλ/F. Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρω Φιλανθρωπία φιλία Φίλιπ Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Fyodor Dostoevsky Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φρ. Έμπερτ/Fr. Ebert Φρ. Καραντέκ/F. Caradec Φρ. Φουρκέ/Fr. Fourquet Φρ. Χάγιεκ/Fr. Hayek Φρανκ Ζάπα/Frank Zappa Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Λυοτάρ/François Lyotard Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρεντερικ Τζεϊμσον/Frederick Jameson Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels Φρίντριχ Νίτσε/Friedrich Nietsche Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης Χ. Τζ. Θορώ/H.J. Thoreau Χ.Λ. Μπόρχες/J.L. Borges Χ.Μ Ενζενσμπέργκερ χαρά Χάρι Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χειρτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse Χίλαρι Κλίντον χιούμορ χίπστερ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χομπς/Hobbes χοντρό δούλεμα Χουάν Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήμα και Μαγεία Χρήστος Βακαλόπουλος χριστιανισμός χρόνια πολλά χρόνος ψέμματα ψυχή Ψυχρή Ιδεολογία ωφελιμισμός AP auld lang syne beton7 Bob Dylan Bob Marley Bodies Christopher Cinemarian CoBrA D-503 dangerfew David Bowie DOCUMENTA Einsatzgruppe D European Media Art Festival F. C. Stanley Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere Internationale Lettriste/Λεττριστική Διεθνής Internationale Situationniste/Καταστασιακή Διεθνής intothepill izi Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Moon Keith Richards Krzysztof Kieslowski/Κριστόφ Κισλόφσκι La Commune Les Levres Nues Les Lèvres Nues Malaguena Melanie Pain memento mori mofferism/μοφερισμός Monty Python Necrology Nosotros RadioBubble Raul Zurita/Ραούλ Σουρίτα Raymond Carver/ Ρέϋμοντ Κάρβερ remap 2 Renty Roberto Juarroz RSA Salon De Vortex sexbox Sunrise Tales from the Crypt The Adicts The Beatles The Crass The Great Society The Gun Club The Juniors The Meteors The Morlocks The Please The Rolling Stones The Ruts The Sonic Youth The Stooges The Stranglers The Three Johns The UK Subs The War TwixtLab Vince Taylor Wall Street Journal Walt Whitman/Γουόλτ Γουΐτμαν WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets